Mysa

december 2003 -

Hoe zet de Mathare Youth Sports Association (MYSA) zich in om het leven van jongeren in sloppenwijken te verbeteren? En waarom een Prins Claus Prijs?

Mathare is een sloppenbuurt aan de rand van Nairobi, Kenia. In 1987 begon Bob Munro hier een voetbalclub om kansarme jongeren in hun vrije tijd iets te doen te geven. Vijf jaar later startte deze Mathare Youth Sports Association (MYSA) ook met meisjesteams. Tegenwoordig heeft de club meer dan 14.000 leden tussen 9 en 18 jaar, en is daarmee de grootste Afrikaanse voetbalvereniging.

MYSA wil met behulp van voetbal de levensomstandigheden en de positie van jongeren uit zeer arme buurten verbeteren. Het samen sporten en de serieuze inzet verstevigt de kinderen geestelijk en lichamelijk. Sommige teams zijn op lokaal en buitenlands niveau succesvol. Zo heeft het meisjesteam al meerdere keren een prijs gewonnen in de internationale jeugdcompetitie. Dit geeft niet alleen zelfvertrouwen, maar biedt de kinderen ook een blik op de rest van de wereld. Bovendien kunnen getalenteerde jongeren worden opgeleid tot trainer.

Daarnaast moedigt de sportclub zijn leden aan om actief te zijn in het gemeenschapsleven. Er zijn bekroonde projecten waarin kinderen op zaterdag zelf hun buurt helpen opruimen. Dat gebeurde eerst met geleende schoonmaakspulletjes, maar nu beschikken ze dankzij een donatie van het Noorse Ministerie van Buitenlandse Zaken over twee tractoren en twee vuilniswagens.

Ook onderwijs speelt een voorname rol. Jongeren die zich twee jaar aan een team weten te committeren, maken kans op een beurs voor een vervolgstudie. MYSA zet bovendien grote voorlichtingscampagnes op touw over de gevaren van HIV.

In 1999 begon de voetbalvereniging met gymlessen op school. Zo'n duizend scholieren krijgen wekelijks sportles. Dit project wordt gefinancierd door de Nederlandse ambassade in Kenia en NOC*NSF. Een team van vrijwilligers en professionals leidt leraren op om zelf gymles te gaan geven, koopt sportspullen voor de school, legt terreinen aan, coördineert naschoolse sportactiviteiten, kortom: legt de fundering voor sportonderwijs in de toekomst.

MYSA is een van de winnaars van de Prins Claus Prijzen 2003. De vice-voorzitter van het Prins Claus Fonds, Adriaan van der Staay, vertelt over deze keus: 'We hebben al heel lang uitgekeken om sport te betrekken in onze activiteiten. Zo hebben we wel eens gedacht aan de vele Afrikaanse participanten in de marathons. Sport hier is een vorm van cultuuroverdracht. Mensen nemen deel aan elkaars cultuur: elkaars marathons. En er zijn in Afrika ook diverse marathonscholen. Maar voor ons is ook belangrijk de uitwerking op de algemene ontwikkeling van een samenleving als geheel. In het geval van MYSA: MYSA is niet alleen belangrijk als sportgroep. Het betreft jeugdgroepen in betrekkelijk arme omstandigheden die geïnspireerd zijn geraakt door hun succes op sportgebied om zelf iets te gaan betekenen voor hun gemeenschap. Die succesvol muziek maken, bibliotheekcursussen opzetten, en antiaids-campagnes. Ze krijgen door sport niet alleen meer zelfvertrouwen, maar ook een verantwoordelijkheidsgevoel voor hun omgeving. Dat vinden we zo belangrijk als voorbeeld. Dat was voor ons reden om te bekronen. Dat is achteraf nog bevestigd toen we hoorden dat ze dit jaar waren genomineerd voor de Nobelprijs van de Vrede.'